بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي
239
التوسل إلى الترسل ( فارسى )
مألوف حاصل آمد ، و الفطام عن المالوف شديد ، و خط شريف كه مدّتها « 1 » سرمهء چشم كهتر بوده است با چندان آشنايى كه « 2 » چون كرم عهد درين روزگار دشوار « 3 » بدست مىآيد و جز « 4 » بعنايت ديوان انشأ « 5 » در وقت جواب نبشتهاى حضرت خيال جمال او نمىتوان ديد ، و اى نعيم لا يكدره الدهر ، ان شاء اللّه بدين نعمت بارى چشم زخمى نرسد ، و اين قدر تمتع كه قدر آن مىشناسم باقى ماند . فى الجمله امثال اين تصور « 6 » كه صورت تقصير دارد جز بر تغاير « 7 » روزگار و نكادت عادت ايّام حمل نتوان كرد ، چه كهتر و الله على ما نقول وكيل از اهمال جانب وفادارى « 8 » و اغفال مراسم خدمتگارى مبرّاست « 9 » ، و جناب خداوندى از نسبت تقصير در رعايت جانب دوستان و مراقبت حق مخلصان منزه . توقّع « 10 » كه اين معاتبه چون از سر « 11 » اعتمادى مىرود بر آن مكارم اخلاق و حسن اشفاق و مطلوب تأكيد « 12 » قاعدهء مصافات و تجديد رسم موالات است بحدّ معاينه برسد ، و به عين الرضا ملحوظ گردد ، و از تبعهء اعتراض ( و اعراض اغراض « 13 » ) محفوظ ماند ، و فى العتاب حيوة بين اقوام ، تا حقوق قديم بر خاطر بزرگوار گذر كند « 14 » ، و كهتر كه بآفت حرمان آن سعادت مبتلاست بدين كفية « 15 » الموتور و نفثة المصدور معذور باشد ، كه بر دوستان حقيقى همه « 16 » تكيه توان كرد و با اخوان صفا همه نكته توان گفت ، و انك لاعد متك العلى * اخ لا كاخوة هذا الزمان و انتظار ميرود كه چون آن مجلس بعد ازين غرض « 17 » خدمتگاران مخلص « 18 » باز خواهد و لطايف كرم او « 19 » اطلاق مواجب خدم آغاز دهد « 20 » دگر « 21 » كهتر كه اول عقد آن طايفه و واسطهء عقد آن طبقه بوده است از صحيفهء
--> ( 1 ) منتها . ( 2 ) سا . ( 3 ) ضا ، دشوار . ( 4 ) ظ ، جز . ( 5 ) ايشان . ( 6 ) تصوير . ( 7 ) تعابر . ( 8 ) هوادارى . ( 9 ) مبرات . ( 10 ) ضا ، است . ( 11 ) سا . ( 12 ) و تاكيد . ( 13 ) اغراض و اعراض . ( 14 ) نكند . ( 15 ) لقنة . ( 16 ) سا . ( 17 ) سا ( ظ ، عرض ) . ( 18 ) مخلص را . ( 19 ) و . ( 20 ) نهد . ( 21 ) ظ ، ذكر .